Τρίτη, 8 Απριλίου 2008

Όταν στην πόλη κατεβεί το βράδυ...

Είχε νυχτώσει πια... Έκατσε στον καναπέ στο δωμάτιό του και άνοιξε την τηλεόραση. Έβαλε ένα ποτήρι κρασί και άναψε ένα τσιγάρο. Τράβηξε μια γερή ρουφηξιά καπνό και ήπιε μια γουλιά κρασί μόνος… Δεν θα ήταν η πρώτη φορά άλλωστε. Είχε συνηθίσει πια τη μοναξιά. Ήταν όπως το τσιγάρο και αυτή, το συνηθίζεις και ας ξέρεις πως σου κάνει κακό και μετά δεν μπορείς να το κόψεις…
Ένα περίεργο χαμόγελο φάνηκε στα χείλη του καθώς κοίταζε τη βροχή που βίτσιζε τα τζάμια. Αύριο θα είναι λιακάδα σκέφτηκε και έσβησε το τσιγάρο του.
Έπεσε για ύπνο. Δεν είδε όνειρα…

5 σχόλια:

Όναρ είπε...

Το ότι δεν είδε όνειρα δεν είναι απαραίτητα κακό..μπορεί να είναι και καλό..και η μοναξιά δεν είναι πάντα σκληρή σαν αυτή του σχοινοβάτη..η δική σου μοιάζει πιο πολύχρωμη μέσα από αυτό το blog..τουλάχιστον εγώ έτσι την εκλαμβάνω..Καλημέρες ονειρεμένες..

ismini είπε...

Ποιος είπε ότι η μοναξιά συνηθίζεται; ψέμματα , δεν την αντέχεις κι ας έχει γίνει ενα με σένα σαν το δέρμα σου .Όταν κλείνεις τα μάτια μέσα στην απόλυτη μοναξιά σου , βλέπεις όνειρα με αυτούς που αγάπησες , αυτούς που σε αγαπήσανε , αυτούς που μίσησες , αυτούς που σε μισήσανε , να χορεύουν γύρω σου !

μωβ κρινάκι είπε...

Θα διαφωνήσω μαζί σου…η μοναξιά δεν συνηθίζεται! Πιστεύω απόλυτα ότι είναι θέμα συνειδητής επιλογής. Αν αναλογιστούμε ότι η ζωή μας είναι πολύ μικρή τότε θα συνειδητοποιήσουμε ότι είναι κρίμα να μην χαιρόμαστε την κάθε στιγμή, το κάθε λεπτό…

Νεράιδα της βροχής είπε...

...κι όμως είδε όνειρα...

...μόνο που δεν έπρεπε να τα θυμάται. Το ξημέρωμα του τα 'σβησε γιατί ήξερε πως έτσι έπρεπε να γίνει...

Φιλιά βρόχινα...

Antianemikos είπε...

@οναρ
Ίσως να μην είναι πάντα τόσο σκληρή είναι όμως πικρή... έστω και πολύχρωμη...
Καλή σου μέρα

@ismini
την νοιώθεις σαν τη συνηθισμένη κατάσταση και ας σε θλίβει...

@μωβ κρινάκι
Συνειδητής; Ασυνείδητης; χμμ ειλικρινά δεν ξέρω...

@νεράιδα της βροχής
Χμμ έπρεπε; Δεν ξέρω αν τα όνειρα "πρέπει" να σβήνουν
Φιλιά...