ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΑ ΨΕΜΑΤΑ

Παρασκευή βράδυ και η Αθήνα δείχνει πια καλοκαιρινή... Δεν με χωράει ο τόπος θα φύγω σκέφτομαι. Ένα μικρό σακ βουαγιάζ, η φωτογραφική μου μηχανή και μπαίνω στο αυτοκίνητό μου. Κίνηση μέχρι να βγω στην εθνική οδό κι ύστερα δρόμος άδειος σχεδόν.Πατάω γκάζι και έχω την αίσθηση πως πετάω νύχτα. Το κοντέρ δείχνει 120, 130, 140 καταπίνοντας τα χιλιόμετρα χωρίς να το καταλαβαίνω... Απαλή μουσική στο CD player και πορτοκαλί φώτα νατρίου για συντροφιά... Στροφή μετά τα διόδια στο Σχηματάρι για Χαλκίδα. Η ουρά απίστευτη, απορώ γιατί ώσπου μετά από κάμποση ώρα μου λύνεται η απορία. Ένα φοβερό τρακάρισμα ενός ΙΧ με φορτηγό. Σπασμένα γυαλιά και κομάτια ελαστικού και μετάλλου σκορπισμένα γύρω και τροχονόμοι προσπαθούν να ρυθμίσουν την κυκλοφορία. Προσπερνάω και το κινητό μου χτυπάει. Είναι ο ξάδερφός μου έλα στη... (όνομα γνωστού χωριού της περιοχής). Περνάω τη Χαλκίδα προς Ψαχνά και στρίβω. Ο δρόμος καινούργιος, ανοίγω τα παράθυρα να νιώσω τις μυρουδιές της φύσης και σε λίγο φτάνω στο χωριουδάκι. ...

Παρασκευή απόγευμα μετά τη δουλειά φόρτωμα το αυτοκίνητο και γραμμή για την Εύβοια. Στα διόδια ουρές από αμάξια, air condition και μουσική για συντροφιά... εθνική οδός στροφή για Χαλκίδα και η δύση πορτοκαλί με τον ήλιο χαμηλά... Ο δρόμος ανεβαίνει στο δήμο Διρφύων κι ύστερα ξεπροβάλλει το μικρό χωριουδάκι στα πόδια της Δίρφυς. Δήμος Διρφύων στο χωριό που γεννήθηκε και μεγάλωσε ο πατέρας μου κι ύστερα στο άδειο πια σπίτι. Ο θείος μου που κατοικούσε εκεί έχει φύγει χρόνια. Στον τοίχο πίνακες και μια παλιά ασπρόμαυρη επιχρωματισμένη φωτογραφία (η μοναδική που διασώζεται) του παππού και της γιαγιάς από πατέρα που δεν γνώρισα ποτέ... Φύγαν από τη ζωή πριν έρθω εγώ. Γνώστοι και φίλοι, χαιρετούν κερνάνε μια μπύρα "Γιώργο πολλά χρόνια είχες να περάσεις" "Ναι πέντε είναι, το ξέρω πολλά..." Βόλτα στη Στενή την κοιλάδα με τις ταβέρνες.. Δροσερός βουνίσιος αέρας και ψητό κι ύστερα πίσω στο χωριό από όπου κρατούν οι ρίζες μου. Ένα τσιγάρο στο μπαλκόνι χαζεύοντας το Γαλαξία που ...