Όπου και να 'σαι...

Χρόνια σου πολλά! 

Στο σπίτι...

του κρεμασμένου...

δεν μιλάνε για σκοινί!

Ή τουλάχιστον δεν θα έπρεπε να μιλάνε!

Σκοινί...

και σαπούνι...

Remember Promicrol...

Πάνε σχεδόν δεκαπέντε χρόνια... Διάβαζα ένα βιβλίο φωτογραφίας... "Πολύ καλός εμφανιστής είναι ο May & Baker Promicrol, λεπτόκοκκος και αυξάνει την ευαισθησία του φίλμ κατά ένα στοπ."

Μερικά τηλέφωνα στην Αθήνα "Έχετε Promicrol"; Οι απαντήσεις αρνητικές, ώσπου στο τελευταίο τηλεφώνημα: "Μάλιστα κύριε", "Ναι τον αποστέλουμε αντικαταβολή, μόνο ένα κουτί έχει μείνει"

Δυο μέρες μετά είχα το δεματάκι στα χέρια μου. Ένα χάρτινο κουτί με τη μαγική λέξη "Promicrol" γραμμένη επάνω του και δυο φακελλάκια μέσα με σκόνες και τις πιο αναλυτικές οδηγίες χρήσεως που είχα δει ποτέ για φωτογραφικό χημικό. Θερμαίνω νερό στους 50 C, διαλύω προσεκτικά τα φακελάκια και ο εμφανιστής είναι έτοιμος. Έχει ένα περίεργο αχυρένιο χρώμα "a light straw colour is regular" γράφουν οι οδηγίες.

Και τι να εμφανίσω; Δεν είχα τραβήξει κάποιο φιλμ.

Ήταν βράδυ, το παλιό διοπτρικό μου τηλεσκόπιο στήθηκε στην βεράντα με την Nikon FM2 προσαρμοσμένη. Το φιλμ ήταν Agfapan το αγαπημένο μου...

Τελείωσα το φιλμ φωτογραφίζοντας τη Σελήνη σε κύρια εστία και σε προσοφθάλμια προβολή...

Την άλλη μέρα το φίλμ μπήκε στο τανκ εμφάνισης, η γνωστή διαδικασία εμφάνιση, ξέπλυμα, στερέωση , τελικό πλύσιμο κι ύστερα άπλωμα σε μανταλάκια να στεγνώσει.

Τα αρνητικά τέλεια! Πεντακάθαρα με μικρό κόκκο χωρίς να είναι καμμένα τα φωτεινά μέρη. Τύπωσα κάποιες φωτογραφίες και το αρνητικό μπήκε σε ένα φάκελλο για προστασία.

Ξαναπροσπάθησα να βρω Promicrol τίποτα πουθενά... και η M&B αποσύρθηκε από την αγορά φωτογραφικών χημικών.

Τα χρόνια πέρασαν, αλλάξαμε σπίτι και μέσα στον κυκεώνα της μετακόμισης χάθηκαν και τα αρνητικά της Σελήνης....

Ήρθε αργότερα το διαδίκτυο και διάβασα ότι μπορούσα να βρω για τον Promicrol μιας και σκέφτηκα πως αν μάθω την συνταγή του θα τον κατασκευάσω από πρώτες ύλες... Φευ! ένα από τα συστατικά του το "HEAP SULPHATE" δεν παράγεται πια. Βρέθηκε ότι είναι καρκινογόνο και έπαψε να χρησιμοποιείται σε μη φωτογραφικές χρήσεις. Η παραγωγή μικρών ποσοτήτων για φωτογραφικούς εμφανιστές δεν ήταν συμφέρουσα και ο Promicrol πέρασε στο θρύλο πια για πάντα...

Η εταρεία Champion αγόρασε τις πατέντες της M&B και άρχισε να κυκλοφορεί και χημικά με τις παλιές ονομασίες της M&B: εμφανιστής χαρτιών Suprol, ταχεία στερέωση Amfix και Promicrol σε υγρή μορφή που όμως απ' ότι διάβασα δεν έχει καμία σχέση με τον παλιό απλά προσπαθεί να πουλήσει με το ίδιο όνομα, μάλιστα κάποιοι γράφουν πως είναι ένας συνηθισμένος εμφανιστής παρόμοιος με τον Kodak D-76 στις ιδιότητες...

Η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν φάρσα...

Ίσως κάποτε ξαναβρώ τα αρνητικά που εμφάνισα τότε κάπου καταχωνιασμένα σπίτι, ίσως μέσα σε ένα βιβλίο, κάτω απο μια στίβα χαρτιών, ίσως σε ένα κουτί στην αποθήκη μιας και το σπίτι που μετακομίσαμε δεν τα χώραγε όλα, ήταν μικρότερο από το πρώτο...

Τον Promicrol όμως δεν θα τον ξαναβρώ ποτέ...

Θα μου λείψει...

ΥΓ για να θυμόμαστε:

PROMICROL FORMULA

N-(beta-hydroxyethyl)-o-aminophenol sulfate (HEAP SULPHATE) 6 grams 


Glycin..................................... 1.3 gram


Sodium Sulfite............................. 100 grams


Sodium Carbonate........................... 11.5 grams


Sodium Hexametaphosphate................... 1.7 grams


Water to make.............................. 1 liter

Όλα είναι δρόμος...

κι ο χρόνος αυτός άλλος ένας δρόμος που έφτασε στο τέλος του. Τελευταία μέρα στη δουλειά για το 2009 και θα σχόλαγα νωρίτερα.

Τηλέφωνο στην αεροπορική εταρεία για τα εισιτήρια των ταξιδιωτών του νέου έτους που θα πάνε στην χώρα του Νείλου και των Πυραμίδων...

Ναι Γιώργος από το γραφείο .... Παρακαλώ τα εισιτήρια με PNR WX6ST να εκδοθούν σας πέρασα το παραστατικό κατάθεσης με fax... "Spell it please" η απάντηση στην άλλη άκρη της γραμμής από την υπάλληλο της αεροπορικής εταιείας που δεν μιλάει καλά τα ελληνικά... Λέω τα αρχικά του PNR στο φωνητικό αλφάβητο της ICAO που το έχω στο τζάμι του γραφείου μου και το έμαθα πια...

Whiskey, Xray (ή Xenos), Six, Sierra, Tango...

Τα εισιτήρια έρχονται στο email τα προωθώ στους πελάτες... κλείνω τον υπολογιστή μου καθώς και το βιβλίο του ταμείου για το 2009, τσεκάρω στο ημερολόγιο τις εργασίες που είχα να κάνω και το κλείνω... Χαιρετώ τους συνεδέλφους και γυρίζω σπίτι η βαλίτσα έτοιμη για το ταξίδι στην πόλη που μεγάλωσα...

Ένας δρόμος τελειώνει κι ένας άλλος αρχίζει...

Καλό δρόμο καλοί μου αναγνώστες και...

Hotel

Alpha

Papa

Papa

Yankee

November

Echo

Whiskey

Yankee

Echo

Alpha

Romeo

σε όλους σας...

Πάει κι...

αυτός ο χρόνος...

Το 2009 ψυχοραγεί πια κι όλοι αναπολούμε τον χρόνο που πέρασε... σκέψεις, σχέδια (που ξέρουμε πως δεν θα τα πραγματοποιήσουμε κατά πάσα πιθανότητα) κι ετοιμαζόμαστε να γιορτάσουμε με πρόσωπα που αγαπάμε...

Σκέφτομαι το χρόνο που πέρασε... ταξίδια, χαρές, πίκρες... επιτέλους μια σταθερή δουλειά...

Μέρες που περνάνε βαριά και κουρασμένα... τις δυο τελευταίες βδομάδες είμαι στη δουλειά 11 και 12 ώρες την ημέρα, ακόμα και Σάββατα και Κυριακές... Κάνω κουράγιο να περάσει η Πρωτοχρονιά και να μπορέσω να πάρω επιτέλους άδεια...

Μέρες που αναρωτιέμαι τι κάνουν άνθρωποι που έχω χάσει... που δεν ξέρω αν είναι καλά (κι εύχομαι να είναι καλά!)

Κι ο χρόνος που περνάει είναι ο καλύτερος γιατρός...

Ή μήπως δεν είναι;

Ο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός
Σε καίει, σε σκορπάει και σε παγώνει
Μα εσύ σε λίγο δεν θα βρίσκεσαι εδώ
Κάποιοι άλλοι θα παλεύουν με τη σκόνη

...
Σε ποιο όνειρο σε ξύπνησαν βρεμένο, λειψό
Ποιοι δαίμονες ποτίζουν την καινούρια σου ζάλη
Ποιος έρωτας σε σπρώχνει ποιο μακριά από δω
Πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι

Το όνειρο που σ' έφερε μια μέρα ως εδώ
Σήμερα καίγεται, σκουριάζει και σε διώχνει
Μια σε κρατάει στη γη, μια σε ξερνάει στον ουρανό
Το ίδιο όνειρο σε τρώει και σε γλυτώνει

...
Ποια σύννεφα σκεπάσαν τη στεγνή σου καρδιά
Ποια αστέρια τραγουδάνε τη καινούρια σου ζάλη
Ποιο ψέμα σε κρατάει στην αλήθεια κοντά
Πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι

Ποιες λέξεις μέσα σου σαπίζουν και δεν θέλουν να βγουν
Ποια ελπίδα σ' οδηγεί στην πιο γλυκιά αυταπάτη
Ποια θλίψη σε κλωτσάει πιο μακριά από παντού
Πες μου ποιος φόβος σε νίκησε πάλι

Μωραΐτικη ψυχή...

Γείραν τα ελατόκλαρα

γείρανε από τα χιόνια

γοργά μου χελιδόνια

Κι εμείς παιδιά γεράσαμε...

και μας πήρανε τα χρόνια

αχ γοργά μου χελιδόνια...

Γλεντάτε να γλεντήσουμε

να μας φύγουνε τα ντέρτια

της καρδιάς μας τα σεκλέτια

Λιώσαν τα χιόνια λιώσανε...

Κι εμείς δεν ανταμώσαμε

Τα χιόνια τα λιωσε η βροχή

κι εσύ κοιμάσαι μοναχή...

Τα χιόνια τα λιωσε ο καιρός

κι εσύ κοιμάσαι μοναχός...

Απλώστε τα χεράκια σας

πάρτε τα ποτηράκια σας

Και τσουγκρίστε για να δούνε

και να ζήσουν να ευχηθούμε

Να τσουγκρίσουμε να πιούμε

και να ζήσουνε να δούμε!

Διαμάντια και σκουριά...

Θέλεις να ξεχάσεις κι όμως ένα τυχαίο γεγονός σου θυμίζει πως δεν ήταν όνειρο, πως υπήρξε και χαίρεσαι που υπήρξε και που το 'ζησες κι ας ήταν το τίμημα που πλήρωσες σκληρό... 

...

it's all come back too clearly
yes I loved you dearly
and if you're offering me diamonds and rust
I've already paid