Πέμπτη, 1 Μαΐου 2008

Joe Hill



Πρωτομαγιά σήμερα και δεν είναι η μέρα των λουλουδιών αλλά η μέρα που βάφτηκε κόκκινη από το αίμα των εργατών του Σικάγου την 1η του Μάη του 1886 επειδή ζήταγαν το οχτάωρο.
Πάνω από εκατόν είκοσι χρόνια μετά ακόμα και αυτό είναι πια αμφισβητίσιμο...
Θα αφιερώσω τη σημερινή μου ανάρτηση σε έναν αγωνιστή λοιπόν του εργατικού κινήματος των ΗΠΑ και ποιητή τραγουδοποιό που πέθανε νέος και ασυμβίβαστος τον Joe Hill...
Μετανάστης από τη Σουηδία πήγε στις ΗΠΑ το 1902 να δουλέψει σαν εργάτης. Περιπλανήθηκε από τη Νεα Υόρκη στο Κλήβελαντ για να καταλήξει στη δυτική ακτή. Γρήγορα έγινε μέλος των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου (Industrial Workers of the World) και γύριζε τις ΗΠΑ οργανώνοντας τους εργάτες ενώ παράλληλα εργαζόταν σε διάφορες βαριές δουλειές.
Στις αρχές του 1914 βρισκόταν στη Γιούτα και εργαζόταν ως εργάτης σε ορυχείο.
Εκεί κατηγορήθηκε για το φόνο ενός κρεοπώλη και του γιού του. Ένας γιατρός περιέθαλψε τραύμα του από σφαίρα και κατήγγειλε το γεγονός. Ο Joe Hill είπε πως τραυματίστηκε σε καυγά για κάποια γυναίκα και όχι αποπειρώμενος να ληστέψει τον κρεοπώλη αρνήθηκε να πει ποια ήταν επειδή ήταν παντρεμένη.
Ο δικαστής τον καταδίκασε σε θάνατο και ο Joe Hill έπεσε από τα πυρά του εκτελεστικού αποσπάσματος στις 19/11/1915 και η τελευταία του λέξη μπρός στο εκτελεστικό απόσπασμα ήταν "Πυρ!"
Πριν την εκτέλεση του έγραψε ένα γράμμα στον Bill Haywood ηγέτη της IWW λέγοντάς του:
"Αντίο Μπιλ. Πεθαίνω σαν ένας πραγματικά θλιμμένος επαναστάτης. Μην σπαταλάτε χρόνο πενθώντας. Οργανωθείτε... Θα μπορούσες να κανονίσεις το σώμα μου να μεταφερθεί πέρα από τα όρια της πολιτείας για να ταφεί; Δεν θέλω να βρεθώ νεκρός στη Γιούτα"
Η διαθήκη του που μελοποιήθηκε από τον Ethel Raim είναι η παρακάτω:

My will is easy to decide
For there is nothing to divide
My kin don't need to fuss and moan
"Moss does not cling to a rolling stone."
My body? - Oh. - If I could choose
I would to ashes it reduce
And let the merry breezes blow
My dust to where some flowers grow
Perhaps some fading flower then
Would come to life and bloom again
This is my Last and final Will
Good Luck to All of you
Joe Hill


Μετά το θάνατο του ο Joe Hill έγινε θρύλος. Γράφτηκαν τραγούδια, βιβλία, γυρίστηκε και ταινία με τη ζωή του... Όμως ο καλύτερος τρόπος να τιμηθεί η μνήμη του όπως και η μνήμη αμέτρητων άλλων επώνυμων και ανώνυμων ηρώων της εργατικής τάξης είναι αυτό που ο ίδιος είπε... αγώνας για τα δικαιώματά μας!
Joe δεν θα ξεχαστείς ποτέ! Ζεις όπως λέει και ένα τραγούδι που γράφτηκε για σένα:

From San Diego up to Maine,
in every mine and mill,
where working-men defend their rights,
it's there you find Joe Hill,
it's there you find Joe Hill!


2 σχόλια:

Όναρ είπε...

Αγώνας για τα δικαιώματα μας..άραγε εμείς για τί αγωνιζόμαστε..;Η γενιά των 700€, η γενιά του βολέματος και της αδιαφορίας..Καληνύχτες πικραμένες..

μωβ κρινάκι είπε...

Ευτυχώς που ακόμη υπάρχουν άνθρωποι που θυμούνται επαναστάτες, αγωνιστές της εργατιάς και θυμίζουν και σε μας ότι η Πρωτομαγιά δεν είναι μια δημόσια αργία για να πάμε για καφέ και εκδρομή…. Πολύ με άγγιξε η ανάρτησή σου σήμερα… Καλό μήνα να έχουμε!