Τρίτη, 27 Μαΐου 2008

Περασμένα μεσάνυχτα...

Χτες περασμένα μεσάνυχτα και η βραδιά γλυκιά... Σκυμένος στον υπολογιστή χάζευα στον παγκόσμιο ιστό. Δίπλα μένει μια άγνωστη κοπέλα φοιτήτρια μάλλον, είχε επισκέψεις, κάποιες φίλες της... Φασαρίες, κοριτσίστικα γέλια γενικά βαβούρα. Γμτ λέω προχτές είχε γενέθλια σήμερα πάλι βαβούρα τι θα γίνει πια...
Ξαφνικά έπεσε ησυχία και ακούστηκε μια κιθάρα... και μια νεανική γυναικεία φωνή να τραγουδάει...
"Να μ' αγαπάς... όσο μπορείς να μ' αγαπάς", ένοιωσα να ανατριχιάζω. Έκλεισα τον υπολογιστή και το φως και ξάπλωσα ακούγοντας το καταπληκτικό τραγούδι του αξέχαστου Παύλου Σιδηρόπουλου που χάθηκε τόσο πρόωρα. Ας είναι λέω τέτοια "φασαρία" να την κάνουν κάθε βράδυ... Κοιμήθηκα με ανοιχτή την πόρτα, ο ανοιξιάτικος αέρας γέμισε το δωμάτιό μου μαζί με τις νότες της κιθάρας και τις νεανικές γυναικείες φωνές...
Να σαι καλά άγνωστη φίλη, με έκανες να ξεχάσω πως έχω αρχίσει να γίνομαι μικροαστός...




...
Αν και τελειώνει αυτό το γράμμα
η ανάγκη μου δε σταματά
Σαν το πουλί πάνω στο σύρμα
Σαν τον αλήτη που γυρνά
Θέλω να ‘ρθεις και να μ’ ανάψεις
Το παραμύθι να μου πεις
Σα μάνα γη να μ’ αγκαλιάσεις
Σαν άσπρο φως να ξαναπεί

4 σχόλια:

Νεράιδα της βροχής είπε...

μπήκα να σε πειράξω όπως κάνω συνήθως όταν σου έρχομαι εδώ...

μα δεν μου βγαίνει...

"να μ' αγαπάς..." όπως κι εγώ αγαπώ με τον τρόπο μου...

φιλιά βρόχινα...

Υ.Γ. όσο για το "μικροαστός", ε...μόνο μια γυναίκα μπορεί να υπενθυμίζει και να υπογραμμίζει, καθώς και να...αφυπνίζει (αχ! δεν άντεξα :Ρ)

Όναρ είπε...

Όλοι μικροαστοί είμαστε πλέον φίλε μου..θλιμμένο και παράλληλα τόσο ζωντανά αισιόδοξο το ποστ σου αυτό..να 'σαι καλά..Καλησπέρες επηρεασμένες..

μωβ κρινάκι είπε...

Δεν γίνεται να μας αγαπούν τόσο όσο θέλουμε εμείς (εγώ)…δηλαδή πολύ, πάρα πολύ;

Γιατί πάντα να μας αγαπούν μόνο όσο μπορούν; Γιατί να ζητιανεύουμε λίγα ψίχουλα αγάπης;

Εμείς τότε γιατί αγαπάμε πολύ και τα δίνουμε όλα;

Είδες επέστρεψα και όλο ερωτήσεις είμαι…

Καλή βδομάδα να έχουμε!

Φιλιά…

Antianemikos είπε...

@νεράιδα της βροχής
Αχ αυτοί οι τρόποι :-)

Φιλιά ποικιλότροπα...

@όναρ
Προσπαθώ καλή μου όναρ και μέσα στη θλίψη να βρίσκω μια νότα αισιοδοξίας, δεν γίνεται αλλιώς...

Φιλιά...

@μωβ κρινάκι
Αχ καλό μου κρινάκι... τις ίδιες ερωτήσεις έχω κάνει κι εγώ στον εαυτό μου... Δεν μπόρεσα να βρω την απάντηση... δεν νομίζω πως υπάρχει...

Φιλιά χωρίς απορίες :-)