Τετάρτη, 22 Απριλίου 2009

Δακτυλιοειδής έκλειψη ηλίου... Ελλάδα 1976

Ήταν 29 Απρίλη του 1976 μια όμορφη ανοιξιάτικη μέρα μέσα στις διακοπές του Πάσχα. Ένα 10 χρονο αγόρι περπάταγε στους δρόμους της Αθήνας κρατώντας το χέρι του πατέρα του. Ήταν μεσημεράκι όμως το φως της ημέρας έμοιαζε απογευματινό.
«Μπαμπά συμβαίνει κάτι περίεργο σήμερα;» τον ρώτησε. «Είναι έκλειψη ηλίου» απάντησε ο πατέρας του. «Το φεγγάρι μπαίνει μπροστά από τον ήλιο και τον κρύβει. Αν είσαι τυχερός και είσαι κάτω από τη σκιά του τότε για λίγο η μέρα γίνεται νύχτα». Μετά από λίγο σπίτι με ένα κομμάτι τζάμι μαυρισμένο στη φλόγα ενός κεριού πατέρας και γιος κοίταζαν μαζί τον ήλιο με ένα κομμάτι του να λείπει «δαγκωμένο» από τη σελήνη. Στο όμορφο νησί της Σαντορίνης η έκλειψη ήταν δακτυλιοειδής με τη σιλουέτα της αρχόντισας της νύχτας να διαγράφεται πάνω στον άρχοντα της μέρας καθώς αυτή ήταν μακριά από τη γη μας.

Η πορεία του "μονοπατιού" της ηλιακής έκλειψης της 29/4/1976


Τα χρόνια πέρασαν το αγόρι εκείνο έγινε άνδρας, τα μαλλιά του πατέρα του τα κάλυψαν τα χιόνια, αλλά πάντα είχε την εικόνα εκείνη με τον ήλιο μισοσκεπασμένο από τη σελήνη χαραγμένη στο μυαλό του.
29 Μάρτη του 2006 τριάντα χρόνια μετά στο πανέμορφο Καστελλόριζο το παιδί του 1976 άνδρας πια, είδε την ολική έκλειψη… Tον ήλιο να μικραίνει να μένει μια μικροσκοπική φλούδα, τη λάμψη του «διαμαντένιου δαχτυλιδιού» να αστράφτει κι ύστερα τη σκιά του φεγγαριού να περνάει σαν σίφουνας κάνοντας καταμεσήμερο τη νύχτα να κερδίζει τη μέρα. Στη θέση του ήλιου ήταν ένας μαύρος κύκλος με το μεγαλόπρεπο ηλιακό στέμμα γύρω του ενώ το τοπίο περιβάλλονταν από ένα απαλό σούρουπο με χρώμα ώχρας.




Η ολική έκλειψη ηλίου στο Καστελλόριζο. Φωτογραφία του γράφοντος



Μετά από λίγα λεπτά ο άρχοντας της μέρας ξαναγύρισε.
Ο άνδρας είχε λουστεί στη σκιά του φεγγαριού κάτι που ίσως να μην του ξανασυμβεί ποτέ όσο ζει. Πατέρα σε ευχαριστώ ψιθύρισε, τα μάτια του ήταν υγρά…

8 σχόλια:

jacki είπε...

Κάτι μου λέει πως εκείνο το αγοράκι που έγινε πλέον άντρας είναι "γνωστός" μας και φίλος μας.
:)
Καλημέρα.

Antianemikos είπε...

Καλά σου λέει jacki μου :-) Κι ακόμα το αγοράκι του 1976 και άνδρας του σήμερα κοιτάζει τον ουρανό...
Φιλιά, καλό σου απόγευμα...

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΠΟΛΥ ΤΡΥΦΕΡΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΕΣ ΑΦΟΥ ΤΟ ΘΥΜΑΣΑΙ ΑΚΟΜΑ.
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.

ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΧΩΡΙΣ ΑΡΩΜΑ είπε...

Εύχομαι ολόψυχα τόσο στο αγοράκι όσο και στον άντρα ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ. Έχω την αίσθηση ότι γιορτάζει σήμερα!

Πολλά φιλιά Γιώργο μου!

Ερατώ είπε...

Πολύ όμορφο!
Τελικά αν κοιτάει κανείς στον ουρανό , δεν βγαίνει χαμένος:)

Antianemikos είπε...

Λουλούδι χωρίς άρωμα

Σε ευχαριστώ καλό μου λουλούδι για τις ευχές σου :-)
Ο άνδρας έπαψε να είναι αγοράκι προ πολλού αν και χμμμ... κρατάει ακόμα λίγη από την αθωότητα που είχε εκείνο το αγοράκι του 1976 :-)

Πολλά φιλιά και καλή σου ημέρα!

Antianemikos είπε...

JK SKROYTZAKOS

Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια φίλε μου.
Όντως είναι πολύ τρυφερές κάποιες αναμνήσεις από γεγονότα της παιδικής μας ηλικίας και βάζουν πολλές φορές ανεξίτηλη σφραγίδα στη ζωή μας.

Καλή σου μέρα!

Antianemikos είπε...

Ερατώ

Ευχαριστώ καλή μου Ερατώ.
Έχεις δίκιο όποιος κοιτάζει τον ουρανό και γενικά ψηλά ποτέ δεν βγαίνει χαμένος...
Σε φιλώ και καλή σου μέρα!