ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΑ ΨΕΜΑΤΑ

Στο γραφείο πρωί και δεν έχω όρεξη για δουλειά.... Οι γιορτές έχουν περάσει πια και οι απόκριες δεν έχουν ξεκινήσει ακόμα. Πάντα θεωρούσα την εποχή μετά τις γιορτές την πιο χειρότερη εποχή της Αθήνας που βγάζει τα γιορτινά της, γίνεται μουντή κι ο κόσμος επανέρχεται από την ανεμελιά των γιορτών (που φέτος δεν ξέρω αν υπήρξε καν) και κουμπωμένος προσπαθεί για την επιβίωση στις δύσκολες συνθήκες. Μέρες κυλούν βαριά και κουρασμένα.... Στο σπίτι μοναξιά κι οι φίλοι λιγοστοί και μακριά... Περιμένω την Άνοιξη... Βροχή και σήμερα, βροχή στη στέγη μας, βροχή στη πόρτα μας, ατέλειωτη βροχή

... Υπερασπίσου το παιδί γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα

Πολύ με πίκρανες ζωή μακριά θα φύγω ένα πρωί θ’ ανέβω σ’ ένα αεροπλάνο να δω τον κόσμο από κει πάνω ... Αγαπημένη μου, μην κλαις πάμε μαζί ψηλά, αν θες να δεις τη γη απ’ τη σελήνη ένα φεγγάρι είναι και κείνη ...

Ηλιόλουστη Πρωτοχρονιά στην πόλη που μεγάλωσα... Και στο τραπέζι φέτος μια θέση θα είναι κενή... Λείπεις πατέρα... Ένα πρωί θ’ ανοίξω την πόρτα και θα βγω στους δρόμους όπως και χτες. Και δεν θα συλλογιέμαι παρά ένα κομμάτι από τον πατέρα κι ένα κομμάτι από τη θάλασσα -αυτά που μ’ άφησαν- και την πόλη. Την πόλη που τη σάπισαν. Και τους φίλους μας που χάθηκαν. ... Κατερίνα Γώγου

Στην Πελοπόννησο με φθινοπωριάτικα χρώματα... Πολλές φορές την έχω κάνει τη διαδρομή κι έχω ξαναγράψει για μέρος αυτής πρόσφατα σχετικά... Θα πώ μόνο μερικά στοιχεία και θα αφήσω να μιλήσουν οι εικόνες... Καλαμάτα-Μύλοι Κατασκευή: 1889-1902  Συνολικό μήκος γραμμής: 174 χλμ Γέφυρες: 35 Σήραγγες:11 Σταθμοί: 32 Μέγιστη κλίση: 2,5% Ελάχιστη ακτίνα καμπυλότητας: 90μ Μέγιστη δρομολογιακή ταχύτητα: 90χλμ/ώρα Εύρος γραμμής: 1μ Με την αυτοκινητάμαξα ΜΑΝ1 κατασκευής ελληνικών ναυπηγείων. "Εργάτη" του δικτύου που αντικατέστησε τις γερασμένες Die Dietrich και Esslingen. Το τραίνο μας αφήνει τη Μεσσηνία και κερδίζει ύψος καθώς ετοιμάζεται για το πέρασμα στην Αρκαδία. Το (σιδηροδρομικό) πέρασμα-ανέβασμα στην Αρκαδία όποιος δεν το έχει περάσει και ειδικά φθινόπωρο δεν έχει δεί τίποτα! Γέφυρα Κοκκινόλακας μέσα στην πανδαισία χρωμάτων της φθινοπωριάτικης μωραΐτικης φύσης... Σήραγγα, γέφυρα, σήραγγα, γέφυρα αδιάκοπα δίπλα σε γκρεμούς μέσα στην ...

Σάββατο σήμερα και είμαι στο γραφείο... Χωρίς να το καταλάβω έχω κλείσει πια χρόνια σε αυτή τη δουλειά. Πέντε χρόνια στην Αθήνα, τρισήμισι στο γραφείο κι οι γιορτές δεν με χαλαρώνουν πια. Συνήθισα σκληρή δουλειά όταν οι άλλοι σχεδιάζουν τις διακοπές τους. Ατελείωτα καλοκαίρια στην έρημη Αθήνα. Παραμονές γιορτών δουλειά ώς αργά ενώ οι άλλοι έχουν αφήσει πια την πόλη... κι ώρες ατέλειωτες μοναξιάς στο σπίτι μπρος στην οθόνη του υπολογιστή ή βυθισμένος σε ένα βιβλίο ή κοιτάζοντας τηλεόραση. Πάλι έρχονται Χριστούγεννα φέτος. Η πόλη παρά την βαθιά κρίση φοράει σιγά σιγά τα γιορτινά της κι εγώ ήδη σχεδιάζω ταξίδια... ταξίδια άλλων σε μέρη μακρινά. Σηκώνω τηλέφωνα κάνω κρατήσεις φτιάχνω λίστες... Κι ονειρεύομαι... αναπολώ Και σκέφτομαι κι αυτούς που δεν μπορούν καν να κάνουν όνειρα... Χρόνια χελιδόνια που πετάξατε πού ‘ναι η ευτυχία που μου τάξατε

... As demons are crowling under my skin As I walk away There`s nothing to do but pray That Maria will take me in her arms At the mercy of Maria Will I lay my aching head At the mercy of Maria Will I find my resting place ...